نظر کارشناس:

بیمار شدن بخشی طبیعی از زندگی کودکان است، اما بسیاری از آن‌ها هنگام بیماری احساس نگرانی، بی‌حوصلگی یا حتی ترس را تجربه می‌کنند. این کتاب با زبانی طنز و شخصیت‌های دوست‌داشتنی، به کودکان کمک می‌کند بیماری را به عنوان تجربه‌ای موقتی و قابل مدیریت ببینند و با احساسات خود در این شرایط بهتر کنار بیایند. داستان همچنین فرصتی ارزشمند برای گفت‌وگو درباره‌ی مراقبت از بدن، اهمیت استراحت، پذیرش کمک دیگران و نقش حمایت خانواده و دوستان در دوران بیماری فراهم می‌کند.

یکی دیگر از پیام‌های زیبای کتاب، اهمیت همدلی و مراقبت از دیگران است. کودکان در خلال داستان می‌بینند که محبت، توجه و همراهی اطرافیان چگونه می‌تواند دوران بیماری را آسان‌تر و دلپذیرتر کند. این کتاب به‌ویژه برای کودکانی که تجربه‌ی بیماری، مراجعه به پزشک یا بستری شدن را داشته‌اند، می‌تواند آرامش‌بخش و دلگرم‌کننده باشد.

درباره کتاب:

امروز حال لیزلوته اصلاً خوب نیست.

از همان صبح موقع شیر دوشیدن، احساس خستگی و بی‌حالی می‌کند. روی پاهایش به سختی می‌ایستد، اشتهایی برای غذا خوردن ندارد و فقط دلش می‌خواهد داخل کاه‌ها پنهان شود و استراحت کند.

کشاورز مزرعه خیلی زود متوجه می‌شود که لیزلوته سرما خورده است و حالا وقت چای گیاهی، تب‌سنج، استراحت و مراقبت‌های همیشگی دوران بیماری رسیده است.

اما وقتی دوستانش یکی‌یکی به دیدنش می‌آیند و سعی می‌کنند به بهترین شکل از او مراقبت کنند، لیزلوته کم‌کم به این فکر می‌افتد که شاید بیمار بودن، آن‌قدرها هم بد نباشد؛ مخصوصاً وقتی این همه آدم دوستت دارند و مراقبت هستند!

این کتاب با تصویرهای پرجزئیات و داستانی گرم و صمیمی، به کودکان کمک می‌کند درباره‌ی بیماری، مراقبت و مهربانی با دیگران گفت‌وگو کنند.

کارشناسان می‌گویند:

سیلویا زانتی (Silvia Zanetti) در  Basler Biechergugg درباره‌ی این کتاب می‌نویسد: این کتاب می‌تواند همراهی آرامش‌بخش و شفابخش برای کودکانی باشد که سرما خورده‌اند؛ کتابی که حتی اعضای سالم خانواده را هم مجذوب خود می‌کند.

الکه فِس‌دورف (Elke Pfesdorf) ، پرستار کودکان، می‌گوید: متن و تصویرها کاملاً هماهنگ و یکپارچه‌اند و نمی‌شود ساکنان دوست‌داشتنی و کمی عجیب این مزرعه را دوست نداشت.

بنیتا وینترمانتل (Benita Wintermantel) از Familie.de  می‌نویسد: فقط تصور این‌که لیزلوته غرغره می‌کند، بخور می‌دهد و شال گرم دور گلویش پیچیده شده، خودش دلگرم‌کننده و دوست‌داشتنی است.

آنا شویِرمان (Anna Scheuermann) این کتاب را به سادگی «کتابی برای خوب شدن» توصیف می‌کند.

هانا اشنایدر (Hannah Schneider) از Kölner Stadtanzeiger نیز می‌گوید: مثل همیشه، این کتاب پر از طنز و جزئیات دوست‌داشتنی است.

آسترید فان نال (Astrid van Nahl) در Alliteratus  درباره‌ی تصویرگری‌های کتاب نوشته است: تصاویر، داستان را با جزئیات بیشتری روایت می‌کنند و در عین حال بسیار خنده‌دار و جذاب هستند.

وبلاگ papillionisliest این اثر را «کتاب بلندخوانی ایده‌آل برای کودکان بیمار در روزهای سرد سال» معرفی کرده و آن را «گرم، آرامش‌بخش و دلنشین» توصیف می‌کند.

اولریکه کِرن (Ulrike Kern) از Ostthüringer Zeitung  نیز می‌نویسد: یکی دیگر از کتاب‌های فوق‌العاده و زیبای مجموعه‌ی محبوب لیزلوته که می‌تواند گذراندن روزهای سرماخوردگی پاییزی را آسان‌تر کند.

درباره خالق این اثر:

الکساندر اشتفنس‌مایر (Alexander Steffensmeier) در سال 1977 در منطقه‌ی اوست‌وستفالن (Ostwestfalen) آلمان متولد شد. او در رشته‌ی تصویرگری در دانشگاه علوم کاربردی مونستر (Fachhochschule Münster) تحصیل کرد و امروزه به عنوان نویسنده و تصویرگر کتاب‌های کودک در شهر مونستر (Münster) زندگی و فعالیت می‌کند.

اگرچه خودش نه کشاورز است و نه نامه‌رسان، اما با خلق شخصیت دوست‌داشتنی لیزلوته (Lieselotte)، یکی از محبوب‌ترین گاوهای دنیای کتاب کودک را به خوانندگان معرفی کرده است. مجموعه‌ی «لیزلوته» در کشورهای مختلف با استقبال فراوانی روبه‌رو شده و برخی از جلدهای آن نیز نامزد و برنده‌ی جوایز ادبی متعددی شده‌اند.

لیزه لوته و آقای پستچی قرار بود بسته ها را به دست اهالی دهکده برسانند.
سرشان هم حسابی شلوغ بود.
آنها بدوبدو به همه جا سر می‌زدند تا بسته‌ها را برساند.
اوخ، نه! پس بسته ی خانم مزرعه‌دار کو؟
بله، بسته ی خانم مزرعه‌دار گم شده!
لیزه لوته و آقای پستچی حالا باید چه‌کار کنند؟
لیزه لوته غمگین نشسته
آخه گم کرده یه بسته