شخصیت گاومیش آبی نسبت به ظاهر خود خیلی حساس است و میلی افراطی به «مرتب‌بودن» دارد. او یک نمونه‌ی ملایم از گرایش‌های وسواسی را در کودکان بازنمایی می‌کند. تأکید او بر یک نتیجه‌ی کاملاً مشخص (رفتن به آرایشگاه) و تجربه‌ی آشفتگی شدید هنگام برهم‌خوردن این برنامه می‌تواند مدلی برای گفت‌وگو درباره‌ی افکار تکراری، کمال‌گرایی و ناتوانی در انعطاف‌پذیری شناختی باشد. داستان گاومیش آبی به ما می‌گوید که کودک می‌تواند با حمایت خانواده، پذیرش موقعیت و تجربه‌ی یک نسخه‌ی «نه ‌خیلی کامل» از خود، اضطرابش را کاهش دهد. این کتاب راهکاری غیرمستقیم و مؤثر برای کمک به کودکانی است که گرایش‌های وسواس‌گونه دارند.

گاومیش آبی آرایشگاه رفتن را خیلی دوست داشت،

چون دلش میخواست همیشه پیش بقیه خوب و مرتب به نظر برسد.

تا اینکه یک روز وقتی میخواست به آرایشگاه برود و موهایش را مرتب کند؛

آرایشگاه همیشگی اش تعطیل بود. راستش همه جا تعطیل بود...

یعنی چرا همه جا تعطیل بود؟