نظر کارشناس:

«اگرهای ناقلا» داستانی خلاقانه و همدلانه درباره‌ی اضطراب، نگرانی و مدیریت افکار منفی است. کورا دختری است که ذهنش همیشه پر از «اگر...»های مختلف است؛ اگر تکالیفم را فراموش کنم؟ اگر مدادم بشکند؟ اگر در اجرای پیانو اشتباه کنم؟ این «اگرها» کم‌کم بزرگ‌تر می‌شوند و مانند موجوداتی بازیگوش به او می‌چسبند و اجازه نمی‌دهند با آرامش به توانایی‌هایش اعتماد کند. کتاب با زبانی ساده و تصویری، یکی از تجربه‌های رایج کودکان یعنی نشخوار فکری و نگرانی‌های پیش از موقعیت‌های استرس‌زا را به تصویر می‌کشد. در ادامه، کورا یاد می‌گیرد که می‌تواند نگاهش را از افکار ترسناک به احتمال‌های امیدوارکننده تغییر دهد و به جای درگیر شدن با بدترین سناریوها، به توانایی‌های خود تکیه کند. «اگرهای ناقلا» فرصت ارزشمندی برای گفت‌وگو درباره‌ی اضطراب، خودگویی، تنظیم هیجان، انعطاف‌پذیری شناختی و اعتمادبه‌نفس فراهم می‌کند و به کودکان نشان می‌دهد که افکار نگران‌کننده همیشه واقعیت نیستند.

درباره‌ی خالقان اثر:

امیلی کیلگور (Emily Kilgore) نویسنده، آموزگار دوره‌ی ابتدایی و فعال حوزه‌ی آموزش کودکان است. او با تکیه بر تجربه‌ی سال‌ها تدریس، آثاری خلق می‌کند که به پرورش همدلی، تخیل و کنجکاوی کودکان کمک می‌کنند. «اگرهای ناقلا» نخستین کتاب تصویری اوست و به دلیل پرداخت خلاقانه‌ی موضوع اضطراب، مورد توجه خانواده‌ها و متخصصان قرار گرفته است.

زویی پرسیکو (Zoe Persico) تصویرگر آمریکایی است که آثارش با رنگ‌های زنده، شخصیت‌های دوست‌داشتنی و فضایی خیال‌انگیز شناخته می‌شوند. او با تصویرگری‌های پرجزئیات و احساسی خود، به زیبایی دنیای درونی کورا و «اگرهای ناقلا» را به تصویر کشیده و مفاهیم پیچیده‌ی هیجانی را برای کودکان ملموس و قابل‌درک کرده است.

نظر منتقدان:

«اگرهای ناقلا» به دلیل پرداخت خلاقانه و واقع‌بینانه‌ی موضوع اضطراب کودکان، با استقبال گسترده‌ی منتقدان روبه‌رو شده است. Publishers Weekly از تصویرگری‌های اتمسفریک و روایت متعادل کتاب تمجید کرده و معتقد است این اثر به‌خوبی میان دنیای خیال و تجربه‌ی واقعی اضطراب تعادل برقرار می‌کند. Kirkus Reviews نیز این کتاب را افزوده‌ای ارزشمند به منابع آموزش مهارت‌های اجتماعی–هیجانی می‌داند و شخصیت کورا و «اگرهای ناقلا» را آن‌قدر دوست‌داشتنی توصیف می‌کند که کتاب، فراتر از موضوع اضطراب، به اثری جذاب برای بلندخوانی در جمع کودکان تبدیل شده است. منتقدان همچنین تأکید کرده‌اند که کتاب بدون کوچک شمردن نگرانی‌های کودکان، به آن‌ها می‌آموزد چگونه با نگاهی امیدوارانه‌تر و واقع‌بینانه‌تر با افکار اضطراب‌آور خود روبه‌رو شوند.

بخشی از کتاب:

کارا از صبح که بیدار می‌شود اگرها از هر طرف می‌آیند سراغش. حتی یک لحظه هم کارا را به حال خودش رها نمی‌کنند؛ همین‍طور سرازیر می‌شوند توی ذهنش و نگرانش می‌کنند. اگر تنوانم چه؟ اگر فراموش کنم چه؟ اگر گمش کنم چه؟ اگر.... صبر کن ببینم؟ توهم مثل کارا فکر میکنی همه‌ اگرها بد و ترسناک هستند؟ اگر بعضی از اگرها خوب باشند چه؟