نظر کارشناس:

«من و مامان‌بزرگ» داستانی صمیمی و تأثیرگذار درباره‌ی تبعیض، تاب‌آوری، عزت‌نفس و قدرت پیوندهای خانوادگی است. راوی داستان، دختربچه‌ای است که لحظه‌های خوشی را در کنار مادربزرگش می‌گذراند؛ اما بیرون از خانه، نگاه‌ها و رفتارهای تبعیض‌آمیز دیگران، احساس ترس، خشم و سردرگمی را در او برمی‌انگیزد. او کم‌کم تصمیم می‌گیرد دیگر از خانه بیرون نرود، تا اینکه در کنار مادربزرگش معنای تازه‌ای از شجاعت و قدرت را کشف می‌کند. این کتاب به کودکان می‌آموزد که رفتارهای ناعادلانه‌ی دیگران، ارزش و هویت آن‌ها را تعیین نمی‌کند. همچنین به والدین و مربیان کمک می‌کند تا درباره‌ی موضوعات دشواری مانند تبعیض، پیش‌داوری و بی‌عدالتی، گفت‌وگویی امن و متناسب با سن کودک داشته باشند. «من و مامان‌بزرگ» با تأکید بر همدلی، عزت‌نفس، هویت، تعلق و حمایت خانوادگی، به کودکان نشان می‌دهد که در مواجهه با رفتارهای ناعادلانه، تنها نیستند و می‌توانند با اتکا به روابط امن و محبت‌آمیز، احساس قدرت و امید را دوباره پیدا کنند.

درباره‌ی خالقان اثر:

لئوناردا کارانزا (Leonarda Carranza) نویسنده‌ی اهل السالوادور است که در خانواده‌ای با ریشه‌های آفریقایی و بومی آمریکای مرکزی بزرگ شده است. او دکترای آموزش عدالت اجتماعی را از دانشگاه تورنتو دریافت کرده و آثارش بر موضوعاتی مانند هویت، عدالت، تعلق و تجربه‌های کودکان در مواجهه با تبعیض تمرکز دارد. او برنده‌ی مسابقه‌ی Writing in the Margins مجله‌ی Briarpatch و برنده‌ی مسابقه‌ی داستان کوتاه Room در سال 2018 بوده است. «من و مامان‌بزرگ» نخستین کتاب تصویری اوست.

رافائل مایانی (Rafael Mayani) تصویرگر مکزیکی ساکن کاناداست. او در آثارش از رنگ‌ها و فرم‌های الهام‌گرفته از فرهنگ مکزیک و طبیعت کانادا استفاده می‌کند. تصویرگری‌های گرم و احساسی او، رابطه‌ی عمیق میان دختربچه و مادربزرگش را به زیبایی به تصویر می‌کشند و بار عاطفی داستان را تقویت می‌کنند.

نظر منتقدان:

من و مامان‌بزرگم هر روز از صبح تا شب با هم تنهاییم. توی خانه خیلی به ما خوش می‌گذرد. من بیرون رفتن با مامان‌بزرگم را هم دوست دارم، ولی گاهی آدم‌ها با مامان‌بزرگم خوب رفتار نمی‌کنند. آن‌ها نمی‌دانند یا شاید هم یادشان رفته است که او بهترین مامان‌بزرگ دنیاست.