نظر کارشناس:

«جزیره‌ی پدربزرگ» داستانی لطیف و خیال‌انگیز درباره‌ی رابطه‌ی عمیق میان کودک و پدربزرگ و مواجهه با یکی از دشوارترین تجربه‌های زندگی، یعنی فقدان کسی که دوستش داریم است. سید همراه پدربزرگش راهی سفری شگفت‌انگیز به جزیره‌ای سرسبز و زیبا می‌شود؛ جایی که لحظه‌های خوشی را در کنار هم تجربه می‌کنند. اما هنگام بازگشت، پدربزرگ تصمیم می‌گیرد در جزیره بماند و سید باید مسیر خانه را بدون او طی کند. بنجی دیویس بدون توضیح مستقیم درباره‌ی مرگ، از استعاره‌ی سفر و جزیره استفاده می‌کند تا مفهوم جدایی را به شکلی امن و قابل‌درک برای کودکان روایت کند. کتاب به کودک اجازه می‌دهد غم و دلتنگی را تجربه کند و در عین حال بفهمد که پایان حضور فیزیکی یک عزیز، به معنای از بین رفتن عشق، خاطرات و پیوندی که با او داشته‌ایم نیست. «جزیره‌ی پدربزرگ» می‌تواند زمینه‌ای مناسب برای گفت‌وگو درباره‌ی فقدان، سوگ، دلتنگی، رابطه‌ی کودک با پدربزرگ و مادربزرگ، پذیرش جدایی، خاطرات مشترک و ادامه‌ی پیوند عاطفی با عزیزان فراهم کند. از آنجا که کتاب پاسخ قطعی یا توضیح مذهبی مشخصی درباره‌ی مرگ ارائه نمی‌دهد، خانواده‌ها و متخصصان می‌توانند متناسب با باورها و شرایط کودک، گفت‌وگو را ادامه دهند.

بخشی از کتاب:

کارن روی عرشه بود دورتادورش یه عالمه پشت‌بام بود، درست قدِ یک اقیانوس. پدربزرگ خیلی بلند گفت: «محکم و استوار باش، مثل این کشتی!»

کارن پدربزرگ را دوست دارد.

پدربزرگ هم کارن را دوست دارد.

و این هیچ‌وقت تغییر نمی‌کند حتی اگر یک روز پدربزرگ برود آن دوردورها.

درباره‌ی نویسنده:

بنجی دیویس (Benji Davies) تصویرگر و کارگردان پویانمایی‌ست، اولین کتاب او برنده‌ی جایزه‌ی اسکار اولین  کتاب کودک (Oscar’s First Book Prize) در سال 2014 شد. کتاب حاضر، جزیره، برنده بهترین کتاب سینت‌بری (Saintbury Book Award) شده است.

 او از سن پایین تا همین الآن مشغول نقاشی روی میز آشپزخانه است. بنجی در دانشگاه پویانمایی خوانده است و در زمینه‌های مختلفی از کتاب مصور، فیلم کوتاه تا موزیک‌ویدئو کار می‌کند. کتاب‌های او به زبان‌های مختلفی در سراسر جهان ترجمه شده است. او با همسرش نینا در لندن زندگی می‌کند.

خوانندگان می‌گویند:

من این کتاب را برای پسر خواهرم که مادربزرگش چند سال پیش، فوت کرده بود خریدم. او این کتاب را خیلی دوست داشت، چون پدربزرگ داستان، خیلی شبیه مادربزرگش است.

من این کتاب را برای کودکان پیش‌دبستانی کلاسم خواندم تا بتوانند درباره‌ی احساساتشان زمانی که خانواده‌ یا دوستان از آنها دور هستند صحبت کنند. بچه‎‌ها داستان و تصاویر کتاب را خیلی دوست داشتند.

من ویراستار یک مجله‌ی زنان هستم و دستی هم در نویسندگی کودک دارم، واقعا بنجی دیویس را بابت این شاهکار تحسین می‌کنم چون می‌دانم تا چه اندازه دشوار است که یک ایده یا داستان را تنها در چند کلمه‌ی کوتاه، مناسب سن کودک بیان کنی. فرزند من خیلی کتاب را دوست دارد.