نظر کارشناس:

«کافیه بپرسی!» کتابی درباره‌ی تفاوت‌های فردی، ناتوانی، همدلی و مهم‌تر از همه، شیوه‌ی درست مواجهه با چیزهایی است که درباره‌ی دیگران نمی‌دانیم. سونیا سوتومایور به جای اینکه به کودک بگوید تفاوت‌ها را نادیده بگیرد، پیشنهاد دیگری دارد: تفاوت‌ها را ببین، درباره‌شان کنجکاو باش و به جای حدس زدن و قضاوت کردن، با احترام سؤال بپرس.

در طول کتاب با کودکانی روبه‌رو می‌شویم که تجربه‌های متفاوتی دارند؛ از جمله کودکانی با دیابت، آسم، آلرژی، اختلال خواندن، ناشنوایی یا کم‌شنوایی، نابینایی، محدودیت‌های حرکتی، سندرم تورت و اوتیسم. کتاب تلاش نمی‌کند آن‌ها را به «درس عبرت» یا شخصیت‌هایی که باید برایشان دلسوزی کنیم تبدیل کند. هر کودک همچنان یک فرد کامل با علایق، توانایی‌ها و شخصیت خودش است.

این رویکرد یکی از نقاط قوت مهم کتاب است. کودکان تفاوت‌ها را می‌بینند و طبیعی است که درباره‌ی آن‌ها سؤال داشته باشند. وقتی بزرگسالان دائماً با پیام‌هایی مانند «نگاه نکن» یا «چیزی نپرس» واکنش نشان می‌دهند، کودک ممکن است به‌تدریج یاد بگیرد که بعضی تفاوت‌ها موضوعاتی شرم‌آور یا ممنوع‌اند. «کافیه بپرسی!» مسیر دیگری پیشنهاد می‌کند: می‌توان درباره‌ی تفاوت‌ها صحبت کرد، به شرط آنکه محترمانه، بدون تمسخر و با آمادگی برای شنیدن پاسخ طرف مقابل باشد.

بخشی از کتاب:

هر کدام از ما یک شکل خاص رشد می‌کنیم. تفاوت‌ها دنیای ما را می‌سازد؛ درست شبیه گل‌هایی با رنگ‌ها و بوهای متفاوت که باغچه را زیباتر و جذاب‌تر می‌کنند.

آدم‌های متفاوت هم دنیای ما را شگفت‌انگیز و پُر نقش‌ونگار می‌کنند.

بعضی از ما در شرایطی هستیم که به دارو و یا وسیله‌ی خاصی نیاز داریم؛ همین تفاوت‌ها ما را منحصر‌به‌فرد می‌کند و از ما آدم‌های بهتر و قوی‌تری می‌سازد.

پس اگر درباره‌ی بچه‌های دیگر کنجکاو شدی...

کافیه بپرسی!

دریک نگاه:
شاید متفاوت‌بودن برای کودکان سخت باشد؛ اما همان‌طور که گیاهان مختلف و متنوع و گل‌های رنگارنگ و جورواجور باغ را زیباتر و شاداب‌تر می‌‌کنند تفاوت های انسان‌ها هم باعث زیبایی جهان پیرامون‌ ما می‌شود.
نویسنده‌ی کتاب یکی از مستشاران دیوان عالی آمریکاست و علاوه بر تجربه‌ی خودش به‌عنوان کودک مبتلا به دیابت، سعی می‌کند چالش‌های سایر کودکانی را که با مشکلی دست‌وپنجه نرم می‌کنند هم بیان کند. او علاوه بر بیان مشکلات توانمندی‌های این کودکان را هم بیان کرده و راهکاری برای ادامه‌ی دوستی‌های کودکانه ارائه می‌دهد و به آن‌ها می‌آموزد هرگاه با چیزی مواجه شدند که دلیلش را نمی‌دانستند بهتر است سؤال کنند. «کافیه بپرسی» به کودکان می‌آموزد که تفاوت‌ها را بپذیرند و به این باور برسند که همین تفاوت‌ها دنیای ما را زیباتر کرده است.
کارشناسان می‌گویند:
وبگاه بوک‌لیست (Booklist): امروزه برای مشکلات راه‌حل‌های شفافی ارائه‌ نمی‌شود، اما در این کتاب ‌مصور اطلاعات و راه‌حل مسائل به‌گونه‌ای کودکانه و مستقیم پاسخ داده شده است.
اسکول لایبرری ژورنال (School Library Journal): توضیحی روشن و امیدوار‌کننده درباره‌ی منحصربه‌فرد بودن هر یک از ما، که با تصویر‌سازی‌های زیبا و درخشان تأکید بیشتری بر قابلیت‌های مختلف ما انسان‌ها دارد.
«کافیه بپرسی» عنوان اثر برتر جایزه‌ی خانواده برتر اشنایدر(Schneider Family Book Award) را کسب کرده است.
درباره‌ی نویسنده:
سونیا سوتومایر (Sonia Sotomayor) در برونکس نیویورک به دنیا آمد. او مدرک کارشناسی‌اش را از دانشگاه پرینستون گرفته، یوریس‌دکتر (JD) را که مدرکی عالی در حوزه‌ی حقوق است از دانشگاه یِل گرفته است. سوتومایر مدت‌ها به‌عنوان مشاور بازپرس جنایی در شهر نیویورک فعالیت می‌کرد؛ بعدها، به‌عنوان دادستان به کشورش خدمت کرد تا این‌که توانست پس از تلاش‌های بسیار به‌عنوان اولین زن لاتین‌تبار در دیوان عالی قضایی حضور پیدا کند. او پیش از این نیز چند کتاب نوشته است.
خوانندگان می‌گویند:
- کتاب بی‌نظیری که شخصیت‌های مختلف آن همگی کودک هستند، و بیماری‌هایی مانند دیابت، آسم، ناتوانی جسمی، حرکتی، دیداری یا شنیداری یا مشکلات دیگری مانند اوتیسم، لکنت زبان، بیش‌فعالی، آلرژی و... دارند و به کودکان می‌آموزد تفاوت‌های ما باعث زیبایی جامعه‌ی انسانی و جهان اطراف ما می‌شود.
- امروز این کتاب را با کودک 5 ساله‌ام خواندم. به نظر من این کتاب می‌تواند بهترین مقدمه برای آموزش تفاوت‌های فردی و ظاهری به کودکان کوچک باشد. «کافیه بپرسی» به مسائلی مانند دیابت، اوتیسم، بیش‌فعالی، آسم، نابینایی و... اشاره می‌کند. و کودکان را تشویق می‌کند راجع به این تفاوت‌ها سؤال بپرسند، و در عین حال متوجه شباهت‌های میان انسان‌ها نیز باشند. من به شدت این کتاب را توصیه می‌کنم.
- در خانواده‌ی ما کودکانی هستند که دیابت نوع اول و آسم دارند. فرزند من از دیدن تصویر کودک دیگری با اسپری تنفس بسیار متعجب شد. این کتاب تصاویر شگفت‌انگیز و فوق‌العاده‌ای دارد که خط داستانی خوبی را دنبال می‌کند و به توصیف تفاوت‌های افراد می‌پردازد. هم‌چنین، به ما می‌آموزد چگونه می‌توانیم این تفاوت‌ها را برای دیگران توضیح بدهیم. من به قدری از این کتاب خوشم آمد که می‌خواهم آن را به کودکان دیگر هم هدیه بدهم.