این کتاب داستان پسری را روایت می‌کند که یک پا دارد. کودک با خواندن این داستان یاد می‌گیرد تفاوت‌های جسمانی افراد را بدون هیچ قضاوتی بپذیرد و همدلی و احترام به حریم شخصی دیگران را تمرین کند. این اثر نشان می‌دهد که هویت فرد فراتر از ناتوانی جسمی یا ظاهر اوست و تعامل دوستانه مهم‌تر از کنجکاوی درباره‌ی تفاوت‌هاست. همچنین کتاب ابزاری برای والدین و معلمان است تا فرهنگ پذیرش و احترام متقابل را به کودکان آموزش دهند.

بچه‌ها مدام از جو سؤال های عجیب‌غریبی می‌پرسیدند:

«چرا تو فقط یک پا داری؟ »

«یکی از پاهایت افتاده؟ »

«کسی پایت را دزدیده؟ »

«پای تو افتاده توی دستشویی؟ ...»

آخرسر جو کلافه شد و فریاد کشید:

نه! نه! دست از سرم بردارید.

اینقدر هم به من زل نزنید!»