چطوری یک ستاره بگیرم؟ (از مجموعه داستانهای پسرک)
- نویسنده : الیور جفرز
- مجموعه :
- مترجم : مصطفی رحماندوست
- تعداد صفحات : 36
- شابک : 9786223364167
- نوع چاپ : چهاررنگ
- رده سنی :
- موضوع اصلی :
- زیرموضوعات :
یکی بود، یکی نبود... پسرکی بود که ستاره ها را خیلی دوست داشت. او هر شب از پنجره ی اتاقش به آسمان نگاه می کرد و آرزو می کرد که یکی از ستاره ها مالِ...
اگر این کتاب را دوست داشتی...
معرفی چطوری یک ستاره بگیرم؟ (از مجموعه داستانهای پسرک)
نظر کارشناس:
کتاب «چطوری یک ستاره بگیرم؟» با روایتی ساده و سرشار از تخیل، به موضوعاتی مانند هدفگذاری، پشتکار، حل مسئله، انعطافپذیری شناختی و مواجهه با ناکامی میپردازد؛ مهارتهایی که در رشد شناختی و هیجانی کودکان نقش مهمی دارند.
پسرک داستان آرزوی مشخصی دارد: میخواهد یک ستاره را برای خودش داشته باشد. او برای رسیدن به این هدف، راهحلهای مختلفی را تصور و امتحان میکند. هرچند بسیاری از نقشههایش از نگاه بزرگسالان غیرممکن یا غیرمنطقی به نظر میرسند، اما بازتابی از شیوهی تفکر خیالپردازانه و کنجکاوانهی کودکان هستند. دنبال کردن تلاشهای پسرک میتواند فرصتی برای گفتوگو دربارهی ایدهپردازی، آزمونوخطا و بررسی راهحلهای متفاوت فراهم کند.
یکی از جنبههای مهم داستان، مواجههی پسرک با ناکامیهای پیدرپی است. او بارها تلاش میکند، اما به نتیجهی دلخواهش نمیرسد. این موقعیتها به کودکان نشان میدهند که موفق نشدن در یک تلاش، لزوماً به معنای پایان مسیر نیست و گاهی لازم است روش خود را تغییر دهیم یا مسئله را از زاویهی دیگری ببینیم.
پایان داستان نیز فرصتی برای پرداختن به مفهوم انعطافپذیری شناختی فراهم میکند. پسرک در ابتدا تصور مشخصی از ستارهای دارد که میخواهد به دست بیاورد، اما در نهایت با چیزی روبهرو میشود که با انتظار اولیهاش متفاوت است. این تغییر میتواند کودکان را به فکر کردن دربارهی راههای جایگزین برای رسیدن به خواستهها و پذیرش نتایج غیرمنتظره دعوت کند.
از سوی دیگر، داستان به شکلی لطیف به رابطهی میان آرزوها و احساس رضایت میپردازد. پسرک در پایان متوجه میشود که شادی همیشه در رسیدن دقیق به همان چیزی نیست که از ابتدا تصور کردهایم؛ گاهی تجربههای پیشبینینشده نیز میتوانند برایمان ارزشمند باشند.
نظر منتقدان:
School Library Journal
«در این کتاب تصویری خیالانگیز، ستارهشناس کوچکی تصمیم میگیرد ستارهای بگیرد. او هنگام طلوع خورشید بیرون میرود، چون تصور میکند ستارهها از اینکه تمام شب در آسمان بودهاند، خسته شدهاند. تمام روز منتظر میماند، اما تازه هنگام غروب ستارهای میبیند.
نقشههای متعددی که طراحی میکند، هیچکدام نتیجه نمیدهند و پسرک غمگین در امتداد ساحل به خانه برمیگردد. اما وقتی ستارهی دریاییای را میبیند که موجها به ساحل آوردهاند، سرانجام خوشحال میشود که ستارهای برای خودش پیدا کرده است.
اگرچه نقشهی اولیهی پسرک با منطق معمول سازگار نیست، دیگر ایدههای او کاملاً شبیه چیزهایی هستند که ممکن است به ذهن یک کودک خردسال برسند. تصویرگریهای آبرنگی و کارتونی، طنزآمیز و سبکبالاند و بهخوبی با لحن داستان هماهنگی دارند.»
— ریچل جی. پین (Rachel G. Payne)، کتابخانهی عمومی بروکلین
Booklist
«پسرکی به نام الیور عاشق ستارههاست و دلش میخواهد یکی از آنها را برای خودش داشته باشد. اما هرقدر دستش را بالا میبرد، ستارهها همچنان دور از دسترساند.
جفرز با استفاده از مجموعهای از شکلهای هندسی و رنگهای درخشان و جواهری، داستان را روایت میکند. با اینکه تصویرها ساده و خلوتاند، کیفیتی خیالانگیز و ماندگار دارند و برای کودکان بسیار جذاباند.
کودکان از پایان داستان نیز لذت خواهند برد؛ جایی که پسرک ستارهی دریاییای در ساحل پیدا میکند که آرزویش را برآورده میسازد.»
— آیلین کوپر (Ilene Cooper)
دربارهی خالق اثر:
الیور جفرز نویسنده، تصویرگر و هنرمند تجسمی شناختهشدهای است که با داستانهای خیالانگیز و تصویرگریهای منحصربهفردش، به یکی از چهرههای مطرح ادبیات تصویری کودک تبدیل شده است.
او اصالتاً اهل بلفاست در ایرلند شمالی است و فعالیت هنریاش حوزههای گوناگونی از جمله نقاشی، تصویرگری، کلاژ، خلق کتاب و مجسمهسازی را در بر میگیرد.
جفرز در آثارش اغلب از روایتهای کوتاه، طنز ظریف و تصویرگریهای ساده اما گویا استفاده میکند تا مفاهیمی مانند دوستی، کنجکاوی، تنهایی، پشتکار و روابط انسانی را برای کودکان ملموس کند.
بخشی از کتاب:
یکی بود، یکی نبود...
پسرکی بود که ستاره ها را خیلی دوست داشت.
او هر شب از پنجره ی اتاقش به آسمان نگاه می کرد
و آرزو می کرد که یکی از ستاره ها مالِ خودش باشد.
تا اینکه یک روز...
چطوری یک ستاره بگیرم؟ (از مجموعه داستانهای پسرک)
برای ارسال نظر، باید در سایت عضو شوید.
