کتاب «تنها» با کمک شخصیت اصلی‌اش، یعنی «زمین»، همزمان دو مسیر را دنبال می‌کند. مسیر اول آشنایی با سیاره‌های منظومه‌ی شمسی و چگونگی شکل‌گیری ماه است. مسیر دوم مفهوم تنهایی، جدایی و تلاش برای برقراری ارتباط را به کودک یاد می‌دهد. شخصیت زمین نماد کودکی است که تنهاست و دوستی ندارد. این داستان می‌خواهد بگوید که گاهی پذیرش و دوست‌‌داشتن خود بهترین راه مقابله با تنهایی است. داستان «تنها» مهارت تاب‌آوری عاطفی، پذیرش خود و امید به آینده را تقویت می‌کند.

تنها بودن خیلی سخت است.

برای همین زمین دنبال دوست می‌گشت.
اما دوست پیداکردن اصلاً کار راحتی نیست،
مخصوصاً توی تاریکی فضا.
تا اینکه یک چیز آتشین و نورانی به زمین برخورد می‌کند.
زمین حسابی می‌ترسد...

یعنی این می تواند نشانه ی یک اتفاق عجیب و فوق العاده باشد؟