نظر کارشناس:

«نگهبان گل‌ها» داستانی لطیف و تصویری درباره‌ی مهاجرت یا جابه‌جایی، سازگاری با تغییر، دلبستگی به طبیعت و پیدا کردن راهی برای ساختن حس خانه در محیطی تازه است. مِی پس از نقل‌مکان خانواده‌اش به شهر، بیشتر از هر چیز دلش برای باغ قبلی تنگ می‌شود؛ برای درخت‌های سیب، نرگس‌ها، پروانه‌ها و چمنی که در آن می‌دوید. او به محیط تازه نگاه می‌کند و احساس می‌کند اینجا جایی برای باغ نیست.

اما داستان به‌تدریج نگاه مِی را تغییر می‌دهد. او به جای اینکه فقط چیزی را که از دست داده ببیند، شروع می‌کند به جست‌وجوی نشانه‌های کوچک طبیعت در شهر و کم‌کم راهی پیدا می‌کند تا بخشی از همان حس آشنای باغ را در زندگی تازه‌اش بسازد. این فرایند، کتاب را به اثری مناسب برای کودکانی تبدیل می‌کند که با نقل‌مکان، تغییر مدرسه، تغییر محله یا ورود به محیطی ناآشنا روبه‌رو هستند.

نظر منتقدان:
Kirkus Reviews در نقد ستاره‌دار خود، بر تأثیر عاطفی شخصیت می و تلاش آرام او برای سازگاری تأکید می‌کند.
Booklist این داستان را برای کودکانی که «از جایی به جای دیگر منتقل شده‌اند، اما امیدوارند در خانه‌ی جدید رشد کنند» عمیقاً قابل‌ارتباط می‌داند.
School Library Journal آن را افزوده‌ای ارزشمند به مجموعه‌ی کتاب‌هایی می‌شمارد که نشان می‌دهند چگونه کودکان می‌توانند فضاها و زندگی‌ها را دگرگون کنند.
تصویرگری‌های آبرنگیِ لطیف، که Publishers Weekly از آن‌ها به‌خاطر ثبت حال‌وهوای خیابان‌های شهری تمجید کرده، تجربه‌ای بصری و احساسی می‌آفریند که این کتاب را به انتخابی ممتاز برای خانه و کلاس درس تبدیل می‌کند.

بخشی از کتاب:

هنگامی که خانواده می از روستا به شهر نقل مکان می‌کنند، می عمیقا دلتنگ باغچه‌اش می‌شود. او می‌کوشد تا با نقاشی‌های گچی و جعبه‌های کارتون برای خود باغچه‌ای در شهر درست کند. اما باغچه‌های ساختگی هیچ شباهتی به باغچه‌اش در روستا ندارند.  

روزی او به طور اتفاقی گل داوودی را می‌بیند که از شکاف گلخانه بیرون زده است، فکر می‌کند شاید بشود که با گذاشتن قسمتی از گل در شیشه دوباره آن را رشد داد. او با تکرار این کار، درنهایت باغچه‌ی خانگی خودش را در ظرف‌های شیشه‌ای مختلف درست می‌کند و الهام بخش دوستان و اطرافیان خود می‌شود تا با انجام این کار، محله‌ی خود را به مکانی زیبا و سرسبز تبدیل کنند.