نظر کارشناس:

«ماجرای پاک‌کن» نوشته‌ی آنا کنگ یک داستان تصویری هوشمندانه و دوست‌داشتنی است که موفق به دریافت جایزه‌ی Christopher Award شده است و در قالبی خلاقانه، دنیای لوازم‌التحریر را به صحنه‌ای برای شناخت خود و ارزش تفاوت‌ها تبدیل می‌کند. پاک‌کن همیشه مشغول اصلاح اشتباهات دیگران است، اما کمتر کسی متوجه اهمیت او می‌شود. همه شیفته‌ی تیزی مداد یا توانایی چسب و نوارچسب در کنار هم نگه‌داشتن چیزها هستند. پاک‌کن دلش می‌خواهد خودش هم بدرخشد و چیزی خلق کند، اما وقتی وارد این مسیر می‌شود، تازه با پرسش‌های جدی‌تری درباره‌ی توانمندی‌ها و هویت خودش روبه‌رو می‌شود. داستان با بازی‌های زبانی هوشمندانه، طنز لطیف و تصویرگری‌های پرانرژی و احساسی، مفاهیمی مثل همکاری، قدردانی از نقش‌های متفاوت، پذیرش اشتباه و اهمیت فرصت‌های دوباره را بدون شعارزدگی و با زبانی کودک‌فهم منتقل می‌کند و انتخابی بسیار مناسب برای بلندخوانی در خانه و کلاس درس است.
«ماجرای پاک‌کن» کتابی ارزشمند برای کار با موضوع اشتباه، کمال‌گرایی و احساس دیده‌نشدن در کودکان است. این داستان به کودک کمک می‌کند بفهمد ارزشمندی او فقط به «درخشان‌بودن» یا شبیه دیگران بودن وابسته نیست و هر فرد، حتی اگر نقش او کمتر دیده شود، جایگاه مهمی در یک جمع دارد. کتاب به شکلی ایمن و غیرمستقیم اضطراب ناشی از اشتباه‌کردن را کاهش می‌دهد و به کودک یادآوری می‌کند که خطاها بخشی از یادگیری هستند و فرصت‌های دوم و سوم می‌توانند زمینه‌ی رشد و شناخت بهتر خود را فراهم کنند. «ماجرای پاک‌کن» به‌ویژه برای کودکانی که از کامل‌نبودن می‌ترسند یا خودشان را با دیگران مقایسه می‌کنند، اثری آرام‌بخش و حمایتگر است و بستر مناسبی برای گفت‌وگو درباره‌ی تفاوت‌ها، همکاری و ساختن یک جامعه‌ی امن و پذیرنده فراهم می‌کند.

درباره‌ی خالقان اثر:

آنا کانگ، نویسنده و کریستوفر ویانت، تصویرگر، زوج هنرمندی هستند که چندین کتاب کودک را با همکاری یکدیگر خلق کرده‌اند. ایده‌ی «ماجرای پاک‌کن» نیز از انشایی الهام گرفته شده که دخترشان، کیت، در کلاس سوم نوشته بود. آنا کانگ در آثارش با طنز و موقعیت‌های ساده‌ی کودکانه به موضوعاتی مانند تفاوت‌های فردی، ترس، اعتمادبه‌نفس و روابط با دیگران می‌پردازد.

کریستوفر ویانت علاوه بر تصویرگری کتاب کودک، کارتونیست شناخته‌شده‌ای است و آثارش به‌طور منظم در The New Yorker منتشر می‌شود و کارتون‌هایش در نقاط مختلف جهان بازنشر شده‌اند. در این کتاب نیز با استفاده از جوهر، آبرنگ و قلم‌مو، لوازم‌التحریر ساده را به شخصیت‌هایی با حالات و عواطف کاملاً قابل‌تشخیص تبدیل کرده است. کانگ و ویانت همراه دو دختر و سگشان در نیوجرسی زندگی می‌کنند.

نظر منتقدان:

منتقدان «ماجرای پاک‌کن» را داستانی شیرین و طنزآمیز درباره‌ی شناخت توانایی‌های خود، پذیرش اشتباه و ارزش همکاری می‌دانند. Kirkus Reviews از شوخی‌های کلامی و شخصیت‌های بامزه‌ی لوازم‌التحریر تمجید کرده و کتاب را تمثیلی دلنشین درباره‌ی همکاری توصیف می‌کند. Booklist نیز به شخصیت‌پردازی پرانرژی و تصویرهای زنده‌ی کتاب اشاره کرده و معتقد است نویسنده با بازی‌های زبانی فراوان، وسایل معمولی مدرسه را به شخصیت‌هایی جذاب و به‌یادماندنی تبدیل کرده است.

School Library Journal کتاب را اثری لذت‌بخش می‌داند که کودکان را تشویق می‌کند اشتباه کردن را بخشی طبیعی از یادگیری بدانند و آن را انتخاب مناسبی برای بلندخوانی در کلاس معرفی می‌کند. Youth Services Book Review نیز نکته‌ی مهم دیگری را برجسته کرده است: کتاب بدون آنکه بیش از حد نصیحت‌گونه شود، درباره‌ی تفاوت استعدادها و ارزش توانایی‌های مختلف حرف می‌زند و حتی می‌تواند برای کودکانی که کمال‌گرایی دارند، مفید باشد. در مجموع، بسیاری از نقدها بر این نکته توافق دارند که داستان به کودک نشان می‌دهد لازم نیست همه در یک چیز خوب باشند؛ هرکس می‌تواند نقش متفاوت و ارزشمندی در یک گروه داشته باشد.

بخشی از کتاب:

کار پا ک کن این است که اشتباه ها را پاک کند،

ولی هی چکس به کارهایش توجهی ندارد و او را جدی نمی گیرد.

او از اینکه همه اش باید خرا بکاری بقیه را تمیز کند، خسته شده است.

این اصلاً منصفانه نیست! پاک کن دلش می خواهد بتواند مثل مداد

و دوستانش کارهای باحال انجام بدهد.

یعنی بقیه متوجه می شوند که چقدر به پاک کن نیاز دارند؟