این کتاب بامزه و آموزشی، با زبانی ساده و موقعیت‌هایی آشنا، به مسئله‌ی «تصمیم‌گرفتن» در دنیای کودکان می‌پردازد. الکساندر در انتخاب‌ها مدام مردد است: نمی‌تواند درباره‌ی لباس هالووین تصمیم بگیرد و در نهایت کدو می‌شود؛ نمی‌داند صبح چه بپوشد و اتوبوس مدرسه را از دست می‌دهد؛ حتی سرِ ناهار مدرسه هم آن‌قدر دودل است که سر از غذایی درمی‌آورد که اصلاً دوست ندارد. نقطه‌ی عطف داستان در روز تولدش رقم می‌خورد؛ جایی که می‌فهمد لازم نیست «همه‌چیز» را بخواهد و گاهی دانستن خواسته‌ی واقعی، تصمیم‌گیری را آسان می‌کند. الکساندر کم‌کم سبک تصمیم‌گیری مخصوص به خودش را پیدا می‌کند؛ نه آن‌قدر کند و حسابگر مثل مادرش و نه آن‌قدر سریع مثل پدرش، بلکه چیزی میان این دو. داستان در نهایت به کودک یاد می‌دهد که تصمیم‌گرفتن مهارتی آموختنی است و حتی وقتی نتیجه دقیقاً همان چیزی نیست که می‌خواستیم، باز هم می‌توان آن را پذیرفت و با آن کنار آمد.

تصمیم گیری برای الکساندر لوین خیلی سخت است،

گاهی دلش می خواهد هر دو تا چیز را انتخاب کند و یک وقت هایی هم اصلا هیچکدام را نمیخواهد وقت هایی هم هست که دلش

چیزی میخواهد، که اصلا نمی تواند داشته باشد.

الکساندر نمی تواند تصمیم بگیرد.

اگر اشتباه کند چه؟