این کتاب از مجموعه‌ی زندگی‌نامه‌های پرفروش New York Times به قلم برد ملتزر به نام «آدم‌های معمولی جهان را تغییر می‌دهند» است و جین گودال دانشمند و فعال محیط‌زیست را به کودکان معرفی می‌کند که به‌خاطر پژوهش‌هایش درباره‌ی شامپانزه‌ها مشهور است. داستان از کودکی جین آغاز می‌شود؛ زمانی که دریافت یک عروسک شامپانزه در سال اول زندگی، عشق او به حیوانات را شعله‌ور می‌کند. جین به‌جای تمرکز بر تفاوت‌ها، شباهت‌های میان انسان و حیوان را دید و همین نگاه، او را به کنشگری برای حقوق حیوانات و پژوهش‌های پیشگامانه درباره‌ی شامپانزه‌ها رساند. این مجموعه که الهام‌بخش برنامه‌ی PBS Kids ‌با عنوان Xavier Riddle and the Secret Museum  بوده است، کودکان را به رؤیاپردازی تشویق می‌کند. تصویرگری‌های کمیک‌گونه‌ی دوست‌داشتنی، لحظه‌های اثرگذار کودکی، همچنین عکس‌ها و خط زمانی رویدادها در انتهای کتاب، کودک را با شخصیت جین گودال بیشتر آشنا می‌کند. پیام محوری این جلد «همدلی» است که در سراسر داستان حضور دارد.

این کتاب الگویی ممتاز برای پرورش همدلی، احترام به طبیعت و حساسیت اخلاقی ارائه می‌دهد. تمرکز بر دیدن «شباهت‌ها» به‌جای «تفاوت‌ها» به کودک می‌آموزد رابطه‌ای همدلانه با موجودات زنده برقرار کند و مسئولیت‌پذیری محیطی را درونی سازد. روایت پیوند علایق کودکی با مسیر حرفه‌ای معنادار، حس خودکارآمدی را تقویت می‌کند و فرصتی برای گفت‌وگو درباره‌ی مراقبت، کنجکاوی علمی و کنش مسئولانه فراهم می‌کند. این کتاب برای دوره‌ی دبستان، کتابخوانی خانوادگی و برنامه‌های آموزش همدلی و حفاظت از محیط‌زیست، انتخابی بسیار مفید است.

جین گودال از کودکی عاشق حیوانات، کتاب‌خوانی و طبیعت بود. آن روزها بعضی‌ها خوششان نمی‌آمد دخترها دانشمند شوند، اما جین اصلاً کوتاه نیامد و برای چیزهایی که باور داشت مبارزه کرد. او آنقدرعاشق شامپانزه‌ها بود که به تانزانیای آفریقا رفت تا زندگی آن‌ها را از نزدیک ببیند و بررسی کند. جین روی آن‌ها اسم می گذاشت، چون باور داشت حیوانات هم شخصیت و احساسات دارند. آخرسر، بعد از شش سال مرکز تحقیقاتی خودش را راه انداخت. او باور داشت سیاره‌ی زمین فقط مالِ ما آدم‌ها نیست، بلکه متعلق به همه‌ی موجودات زنده است

مجموعه‌کتاب‌های «آدم‌های معمولی جهان را تغییر می‌دهند» با زبانی ساده، زندگی‌نامه‌ی قهرمان‌های بزرگ جهان را بیان می‌کند. این کتاب‌ها با محوریت مشخصات و ویژگی‌های خاص قهرمانان بزرگ الهام‌بخش کودکان است تا در زندگی از هیچ چیز جدیدی نهراسند و هرگز دست از تلاش برای رسیدن به اهدافشان برندارند. زبان داستان این کتاب‌ها ساده و شیرین است و لحن طنزگونه‌ی آن توجه کودکان علاقه‌مند به داستان‌های غیرتخیلی را جلب می‌کند. داستان زندگی هریک از افراد تأثیرگذار از زبان خودشان بیان می‌شود و این حس صمیمت خاصی برای مخاطب ایجاد می‌کند. در قسمت پایانی کتاب هم سال‌شماری از زندگی او به همراه تصاویری واقعی از زندگی آن شخصیت آورده شده است. برد ملترز (Brad Meltzer)، نویسنده‌ی پُرفروش نیویورک تایمز داستان این مجموعه‌کتاب‌ها را ‌روایت می‌کند.

درباره‌ی نویسنده:

برد ملتزر (Brad Meltzer) بیشتر رمان‌های مهیج تاریخی می‌نویسد. البته در همه‌ی سبک‌ها، از تاریخی گرفته تا کمدی، آثار بسیاری دارد. ملتزر در نیویورک بزرگ شده، اما بعدها به فلوریدا رفته؛ بِرَد اولین فردی است که در خانواده‌اش به کالج و دانشگاه رفته.

او علاوه بر نویسندگی، یک برنامه‌ی تلویزیونی هم دارد و از این طریق به فعالیت‌های اجتماعی مختلفی می‌پردازد. او به حفظ و نگه‌داری خانه‌ای که سوپرمن در آن خلق شده کمک کرد؛ داستان این خانه را روایت کرد و مزایده‌ای به راه انداخت که بیش از صد هزار دلار پول از دوستداران سوپرمن جمع شد. اولین سخنرانی او در تِدتاک به نام «چگونه نویسنده‌ی آگهی ترحیم خود باشیم» بیش از پنجاه هزار بار در این سایت دیده شده است. همین امر سبب شد مسئولان این برنامه تصمیم بگیرند برای دومین بار هم از او دعوت کنند. سخنرانی دوم برد با عنوان «داستان زندگی‌ات را بنویس، تاریخ را بنویس» هشتاد هزار بازدیدکننده داشت. او در حوزه‌ی اجتماعی، کمک به سازمان‌های مختلف غیرانتفاعی با هدف ارتقای سطح سوادآموزی در ایالت فلوریدا هم بسیار فعال است و کارهای مؤثری انجام داده است.

خوانندگان می‌گویند:

جین گودال قهرمان زندگی من است و این کتاب به‌خوبی زندگی او را به ما نشان می‌دهد. او در کتاب، حتی زمان سالخوردگی هم مانند کودکان به تصویر کشیده شده. بدون شک این روش بهترین راه تاثیرگذاری بر کودک است و کمک می‌کند کودکان بهتر با کتاب همذات‌پنداری کنند. در صفحات آخر کتاب نشان می‌دهد کودکان چگونه می‌توانند در زندگی خود تغییر ایجاد کنند و رویاهایشان را دنبال کنند.

به‌شخصه جین گودال را خیلی دوست دارم و به‌نظرم او یک الگو برای زنان است، زیرا او علاقه‌اش را دنبال کرد و تغییری بزرگ ایجاد کرد. من این کتاب را برای فرزند 4 ساله‌ام خریدم، فکر نمی‌کردم خیلی با داستان جین گودال ارتباط برقرار کند، ولی گفتم  چون حیوان‌ها را دوست دارد یک بار کتاب را می‌خواند. با توجه به سن او، این کتاب کمی طولانی است و کمی حوصله‌اش سر رفت. ولی درکمال تعجب، باید بگویم که ما تا الآن 3 بار کتاب را خوانده‌ایم.

روزی مادرم به خانه‌ی ما آمد و داشت با دخترم بازی می‌کرد. دخترم هم همه‌ی کتاب‌ها و اسباب‌باز‌هایش را به او نشان می‌داد. ناگهان دخترم از بین همه‌ی کتاب‌ها و اسباب‌بازی‌ها جین گودال را برداشت و گفت: «مامانی این اسمش جین گودال هست و عاشق میمون‌هاست...» و ادامه‌ی داستان کتاب را موبه‌مو برای مادرم تعریف کرد؛ من آنجا به قدرت این کتاب‌ها پی بردم.