«جایی که دریا به آسمان می‌رسد» داستانی الهام‌بخش درباره‌ی کنجکاوی، رشد و کشف جهان است. سفر سوفی نمادی از جست‌وجوی کودک برای شناخت خود و محیط اطرافش است و برخورد او با موجودات مختلف، فرصت تجربه‌های اجتماعی و هیجانی مهمی را برای مخاطب خردسال فراهم می‌کند. روایت ساده و تصاویر آرام‌بخش کتاب سبب امنیت روانی کودک می‌شود و فرصتی برای او فراهم می‌کند تا درباره‌ی احساسات و ترس‌های خود با والدینش صحبت کند.

سوفی همه اش از مامانش می پرسید:
«مامانی، دریا کجا به آسمان می رسد؟ »
مامان جواب داد:
«در افق، عزیزم. یعنی جایی که خورشید طلوع می کند.
هیچ‌کس نمی تواند به آنجا برسد
و هیچ‌کس هم نباید تلاش کند که به آنجا برود.
شاید بتوانی به طرف خورشید یا ماه شنا کنی،
اما نمی‌توانی به آن‌ها برسی.»